[n.] การพูดกับตัวเอง

[n.] การพูดคนเดียว,การรำพึง

[n.] ความเชื่อเรื่องการมีอยู่ของตนเอง

[n.] ไพ่ที่เล่นได้คนเดียว

[n.] เครื่องประดับที่มีเพชรเม็ดเดียว

(ซอล’ลิเทอรี) adj. โดดเดี่ยว,อันเดียว,สันโดษ,ไม่มีเพื่อน,เปลี่ยว,เงียบสงัด n. ผู้ที่อยู่คนเดียว,ผู้ที่อยู่สัน-โดษ,การขังเดี่ยว , S. solitarily adv. solitariness n. solitary confinement การขังเดี่ยว

[adj.] โดดเดี่ยว
ความหมายอื่นๆ : ลำพัง
คำตรงกันข้าม : attended; social
คำความหมายเดียวกัน : alone; lonely; sole; only

[n.] ผู้สันโดษ

[adj.] เปลี่ยว,อยู่ลำพัง,สันโดษ,โดดเดี่ยว,อ้างว้าง

(ซอล’ลิทูด) n. การอยู่โดดเดี่ยว,ความสันโดษ,ความอ้างว้าง,สถานที่วังเวง. , S. solitudinous adj. solitudinarian n. , S. privacy