[n.] ความคู่ควรแก่การไว้วางใจ

(ทรัสทฺ’เวิร์ทธี) adj. น่าไว้วางใจ,เชื่อถือได้. , S. trustworthiness n.

[adj.] น่าไว้วางใจ

[adj.] น่าไว้วางใจ,ซื่อสัตย์,เชื่อถือได้

(ทรัส’ที) adj. น่าไว้วางใจ,เชื่อถือได n. บุคคลที่ได้รับความไว้วางใจ,ผู้ที่น่าเชื่อถือ. , S. trustily adv. trustiness n.

[adj.] เชื่อถือได้

[n.] คนที่เชื่อถือได้

[n.] นักโทษที่ได้รับความไว้วางใจ

[adj.] น่าไว้วางใจ,ซื่อสัตย์,เชื่อถือได้

(ทรูธ) n. ความจริง,สัจธรรม,ความซื่อสัตย์,ความแน่แท้,ความถูกต้อง, -Phr. (in truth ตามความเป็นจริง) , S. veracity, S. falsehood