(วอค’คะทิฟว) n.,adj. (เกี่ยวกับ) การกที่เป็นนามเรียกขาน , S. vocatively adv.

[adj.] เกี่ยวกับคำนามที่ใช้เรียกขาน

[n.] คำนามที่ใช้เรียกขาน

[adv.] อย่างเป็นคำนามที่ใช้เรียกขาน

[n.] การส่งเสียงร้อง
ความหมายอื่นๆ : การตะโกน, การร้องเสียงดัง

(โวซิฟ’เฟอเรินทฺ) adj. เสียงดัง,เสียงหนวกหู,เสียงเอะอะโวยวาย. n. ผู้ที่ส่งเสียงดังกล่าว , S. vociferating,noisy

[adj.] ที่เสียงดัง
ความหมายอื่นๆ : ที่ส่งเสียงเอะอะโวยวาย
คำความหมายเดียวกัน : vociferous

[n.] ผู้ส่งเสียงดัง
ความหมายอื่นๆ : ผู้ส่งเสียงเอะอะโวยวาย

(โวซิฟ’เฟอเรท) vt.,vi. ส่งเสียงร้องดังหรือหนวกหู,ตะโกนร้อง,ส่งเสียงเอะอะโวยวาย. , S. vociferator n. , S. shout,bawl

[vt.] ส่งเสียงดัง
ความหมายอื่นๆ : ส่งเสียงเอะอะโวยวาย, ตะโกน
คำตรงกันข้าม : whisper
คำความหมายเดียวกัน : shout; scream