[adj.] ซึ่งมีเสียงก้อง
ความหมายอื่นๆ : ซึ่งออกเสียงโดยมีการสั่นของเส้นเสียง
คำตรงกันข้าม : unvoiced; voiceless
คำความหมายเดียวกัน : vocalized; articulated

[n.] การมีเสียงก้อง

(วอยซฺ’ฟูล) adj. มีเสียงร้อง,มีเสียงพูด,เสียงก้อง

[adj.] ซึ่งมีเสียงร้อง
ความหมายอื่นๆ : มีเสียงพูด, เสียงก้อง

[adj.] ที่มีเสียงดัง
ความหมายอื่นๆ : อึกทึก

[n.] การมีเสียงดัง
ความหมายอื่นๆ : การมีเสียงก้อง

(วอยซฺ’ลิส) adj. ไร้เสียง,ใบ้,ไม่พูด,ไม่ออกเสียง,ไม่มีถ้อยคำ,มีเสียงที่ไม่ใช่เสียงร้อง , S. voicelessness n.

[adj.] ไร้เสียง
ความหมายอื่นๆ : ใบ้, ไม่พูด, ไม่ออกเสียง, ไม่มีถ้อยคำ, มีเสียงที่ไม่ใช่เสียงร้อง
คำตรงกันข้าม : voiced
คำความหมายเดียวกัน : speechless; mute

[adj.] อโฆษะ (ทางภาษาศาสตร์)
ความหมายอื่นๆ : ลักษณะเสียงที่ไม่ก้อง
คำตรงกันข้าม : voiced

[adj.] ไม่มีเสียง,ไม่ออกเสียง,เป็นใบ้,ไม่พูด