(วัล’เคิน) n. เทพเจ้าไฟและการหลอมโลหะ

[n.] เทพเจ้าแห่งไฟและการหลอมโลหะ (นิยายโรมัน)

(วัล’คะไนทฺ) n. วัตถุที่ใช้เป็นฐานในการทำเฝือก หรือทางทันตกรรม

[n.] ยางซึ่งเป็นส่วนผสมของยางธรรมชาติกับกัมมะถัน
ความหมายอื่นๆ : วัสดุที่ใช้ในการทำเฝือกหรือทางทันตกรรม
คำความหมายเดียวกัน : ebonite

[vt.] ทำให้แข็งขึ้นด้วยวิธีการทางเคมี

[vt.] หลอมโลหะ

(วัล’กะ) adj. หยาบคาย,หยาบ,ต่ำช้า,ไพร่,สามหาว,พื้น ๆ ,สามัญ,ปัจจุบัน. n. คนสามัญ. , S. vulgarly adv. vulgarness n. , S. ordinary, rude

[adj.] หยาบคาย
คำความหมายเดียวกัน : rude; obscene

[adj.] ที่ขาดความประณีต
ความหมายอื่นๆ : ที่ขาดความละเอียด
คำความหมายเดียวกัน : gross; coarse

[adj.] ที่เกี่ยวกับคนสามัญทั่วไป
คำความหมายเดียวกัน : ordinary; common; familiar