[adj.] ที่เกี่ยวกับภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวัน

[n.] คนสามัญ

[adj.] หยาบคาย,ต่ำช้า,สามหาว,สามานย์

(วัลแก’เรียน) n. คนหยาบคาย,คนต่ำช้า,คนสามหาว,คนธรรมดา ๆ

[n.] คนหยาบคาย
ความหมายอื่นๆ : คนต่ำช้า
คำตรงกันข้าม : sophisticate; gallant
คำความหมายเดียวกัน : boor; barbarian; churl

(วัล’กะไรซ) vt. ทำให้หยาบคาย,ทำให้ต่ำช้า,ทำให้มีลักษณะธรรมดา ๆ , S. vulgarisation n. vulgarization n. vulgariser n. vulgariser,vulgarizer n.

(วัล’กะริสซึม) n. นิสัยหยาบคาย,ความหยาบคาย,ลักษณะธรรมดา ๆ ,คำหยาบ,คำพูดหยาบคาย , S. barbarism

[n.] นิสัยหยาบคาย
ความหมายอื่นๆ : ความหยาบคาย
คำความหมายเดียวกัน : barbarism; obscenity

(วัลแก’ริที) n. ความหยาบคาย,ความต่ำช้า,ความสามหาว,สิ่งที่หยาบคาย,ภาษาหยาบคาย , S. coarseness, obscenity

[n.] ความหยาบคาย
ความหมายอื่นๆ : ความต่ำช้า
คำตรงกันข้าม : decency; modesty
คำความหมายเดียวกัน : coarseness; ribaldry