[n.] การใช้คำฟุ่มเฟือย
คำความหมายเดียวกัน : redundance; redundancy

[n.] การพูดมากไป,การใช้คำฟุ่มเฟือย

(เวิร์ด’ดิง) n. การใช้คำ,รูปแบบของคำ

[n.] การใช้คำ (โดยผู้เขียนหรือผู้พูด)
ความหมายอื่นๆ : การเลือกใช้คำ (โดยผู้เขียนหรือผู้พูด)
คำความหมายเดียวกัน : diction; phraseology; phrasing

[n.] วิธีพูด,การใช้คำ

(เวิร์ด’ลิส) adj. เงียบ,ไม่พูด,ไม่มีถ้อยคำ,พูดไม่ออก,ติดต่อกันด้วยวิธีอื่นที่ไม่ใช่การพูดหรือถ้อยคำ,wordlessly adv. , S. wordlessness n. , S. speechless,silent

[adj.] ซึ่งเงียบ
ความหมายอื่นๆ : ซึ่งไม่พูด, ซึ่งไม่มีถ้อยคำ
คำตรงกันข้าม : loquacious; talkative
คำความหมายเดียวกัน : inarticulate; speechless; silent

[adj.] ไม่พูดเลย,เงียบ,พูดไม่ออก,เป็นใบ้

[adv.] อย่างจนถ้อยคำ
ความหมายอื่นๆ : อย่างไร้ถ้อยคำ
คำความหมายเดียวกัน : silently

[n.] การไร้ถ้อยคำ