(เฮ’ทะเบิล) adj. น่ารังเกียจ

[adj.] น่ารังเกียจ

(เฮท’ฟูล) adj. น่ารังเกียจ,น่าชัง,น่ารำคาญ , S. hatefulness n. , S. detestable

[adj.] ซึ่งมีเจตนาร้าย
ความหมายอื่นๆ : ซึ่งมุ่งร้าย
คำความหมายเดียวกัน : malevolent; spiteful

[adj.] น่ารังเกียจ,น่าชัง,น่าเกลียดชัง

[adv.] อย่างเต็มไปด้วยความเกลียด
คำความหมายเดียวกัน : malevolently; spitefully

(เฮท’มังเกอะ) n. ผู้ปลุกปั่นความเกลียด , S. hatemongering n.

[n.] ผู้ปลุกปั่นให้เกิดการเกลียดชัง
ความหมายอื่นๆ : ผู้ทำให้เกิดการเกลียดชัง

[n.] ผู้เกลียด,ผู้รังเกียจ,ผู้ชัง

v. กริยาช่อง 3 และเอกพจน์ของhave