[n.] ความเฉยเมย,ความไม่สนใจ,ความไม่แยแส

(-เรินซี) n. = indifference

(อินดิฟ’ เฟอเรินทฺ) adj. ไม่สนใจ, เมินเฉย, ไม่แยแส, ไม่ใยดี, ไม่ลำเอียง, ความเป็นกลางไม่ดีเท่าไร, ไม่สำคัญ, เป็นกลาง. -n. บุคคลผู้เมินเฉย. , S. indifferently adv. , S. apathetic, ordinary, S. concerned, avid)

[adj.] ซึ่งเป็นกลาง
ความหมายอื่นๆ : ซึ่งไม่เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง, ซึ่งไม่ลำเอียง
คำตรงกันข้าม : biased; partial
คำความหมายเดียวกัน : detached; impartial; neutral

[adj.] ซึ่งไม่เอาใจใส่
ความหมายอื่นๆ : ซึ่งไม่สนใจ
คำตรงกันข้าม : caring; concerned; interested
คำความหมายเดียวกัน : uncaring; unconcerned; uninterested

[adj.] เฉยเมย,ไม่แยแส,ไม่สนใจ

[n.] ความยากจนข้นแค้นอย่างที่สุด
ความหมายอื่นๆ : ความแร้นแค้น
คำตรงกันข้าม : richness; weathiness
คำความหมายเดียวกัน : destitution; poverty

[n.] ความยากจน,ความขัดสน

(อิน’ ดิเจินซี) n. ความยากจน

[n.] ความยากจนข้นแค้นอย่างที่สุด
ความหมายอื่นๆ : ความแร้นแค้น
คำตรงกันข้าม : richness; weathiness
คำความหมายเดียวกัน : destitution; poverty