(เพลีโอไบออล’โลจี) n. ชีววิทยาที่เกี่ยวกับชีวิตของพืชและสัตว์โบราณ จากซากหินที่เหลืออยู่ , S. paleobilogic adj. paleobiological adj.

(เพลีโอบอท’ทะนี) n. พฤษศาสตร์ที่เกี่ยวกับชีวิตของพืชและสัตว์โบราณจากซากหินที่เหลืออยู่ , S. paleobotanic adj. paleobotanatist n.

(เพ’ลีโอซีน,แพล’ลีโอซีน) n.,adj. เมื่อ60-70ล้านปีก่อน,เริ่มมีนกและสัตว์ที่มีรกในระยะแรกเกิด. , S. Palaeocene

(เพ’ลีอะจัน) n.,adj. ยุคประมาณ25-90 ล้านปีก่อน , S. Palaeogene

(เพลีโอเจน’นิซิส) n. การเจริญเติบโตที่มีลักษณะเฉพาะของบรรพบุรุษติดมาด้วย

(เพลีโอจิออก’กระฟี) n. วิทยาศาสตร์เกี่ยวกับลักษณะทางภูมิศาสตร์ของโลกในด้านธรณีวิทยา , S. paleogeographer n. paleogeographic adj. paleogeographical adj.

เพลิโอจีออล’ละจี) n. วิทยาศาสตร์เกี่ยวกับสภาพทางธรณีวิทยาในช่วงระยะเวลาหนึ่งของประวัติศาสตร์โลก , S. paleogeologic adj.

(เพ’ลีอะลิธ) n. เครื่องมือเครื่องใช้ในยุคหินโบราณ , S. paleolithic adj. , S. Palaeolithic

(เพลีออล’ละจี) n. การศึกษาเกี่ยวกับของโบราณ , S. paleological adj. paleologist. n.

(เพลีโอแมก’นิทิสซึม) n. ภาวะแม่เหล็กของหินแต่แรกเริ่ม. , S. paleomagnetic adj.