[n.] ผู้เกิดในตระกูลขุนนางสมัยโรมันโบราณ
ความหมายอื่นๆ : ขุนนาง, ชนชั้นสูง

[adj.] เกี่ยวกับตระกูลขุนนางสมัยโรมันโบราณ
ความหมายอื่นๆ : ชั้นสูง
คำตรงกันข้าม : plebeian
คำความหมายเดียวกัน : high; noble; upper-class

[n.] ขุนนาง,ผู้สูงศักดิ์,ผู้ดี

(พะทริช’ชิเอท) n. ระดับวงศ์ตระกูลขุนนางหรือผู้ดี,พวกคนชั้นสูง

[n.] ตำแหน่งของขุนนางในสมัยโรมันโบราณ
คำความหมายเดียวกัน : nobility; gentry

[n.] การฆ่าบิดาตนเอง

(เพ’ทริไซด) n. การฆ่าบิดา , S. patricidal adj.

[n.] การฆ่าพ่อ

adj. สายบิดา.

adj. สายบิดา.