[adj.] ที่เน่าเปื่อย
คำความหมายเดียวกัน : rotten

(พิวเทรส’ซะเบิล) adj.,n. (สารที่) เน่าได้,เน่าเปื่อยได้. , S. putrescibility n.

[adj.] ซึ่งเน่าได้

(พิว’ทริด) adj. เน่าเปื่อย,เหม็นเน่า,เน่าบูด,มีคุณภาพเลวมาก,เสื่อม,เสื่อมโทรม. , S. putridity,putridness n. , S. rotten,fetid

[adj.] เน่าเหม็น
ความหมายอื่นๆ : เหม็น
คำตรงกันข้าม : thriving
คำความหมายเดียวกัน : rotten; rancid; stinking

[adj.] น่ารังเกียจ
ความหมายอื่นๆ : น่าขยะแขยง
คำความหมายเดียวกัน : foul; lousy

[adj.] ซึ่งไร้ค่า

[adj.] เน่า,เน่าเปื่อย,เหม็นโฉ่

[n.] การเน่าเปื่อย (ก่อให้เกิดกลิ่นเหม็น)
คำความหมายเดียวกัน : decay; filty

[n.] การเน่าเปื่อย (ก่อให้เกิดกลิ่นเหม็น)